gedicht zelf vertrouwen

vervuiling

  • in zee drijft een grote olievlek
    een malloot die zonodig troep moest lozen
    het water veranderd in stinkend drek
    en de dader heeft het hazepad gekozen
    vogels spoelen ziek en half dood aan
    gehavende veren onder het teer
    met spoed worden ze gewassen onder een kraan
    maar velen sterven door de dikke oliesmeer
    het is nauwelijks te bevatten
    om de wateren zo te vervuilen
    de oceaan herbergt zoveel schatten
    die zich onder het wateroppervlak verschuilen
    het wordt tijd dat men de noodklok luidt
    kleurrijke riffen worden grauw en verkwijnen
    waterbewoners sterven met bosjes uit
    ga zo door en al het leven zal ooit verdwijnen

  • Gedichtensite

handige links